Infostealers: waarom je sterke wachtwoord je niet meer beschermt

Infostealers: waarom je sterke wachtwoord je niet meer beschermt

Een infostealer is malware die inloggegevens van een apparaat steelt: wachtwoorden, maar ook browsercookies en actieve sessies. Met die sessie is een aanvaller al binnen, zonder je wachtwoord opnieuw in te voeren en zonder je tweefactorauthenticatie te hoeven passeren. Die stap is namelijk al gezet.

Infostealers groeien hard. Beveiligingsbedrijf ESET detecteerde in één jaar meer dan 33.000 infostealer-aanvallen in Nederland. Een deel van die malware is als kant-en-klare dienst te koop, waardoor ook aanvallers met weinig technische kennis ermee aan de slag kunnen.

Het lastige is dat je er weinig van merkt. Een infostealer legt niets plat en versleutelt niets. Hij verzamelt stil je gegevens en verdwijnt weer. Vaak wordt pas duidelijk dat er iets mis is als een account al misbruikt wordt.

In deze blog lees je hoe infostealers werken, hoe ze een organisatie binnenkomen en waarom je bestaande beveiliging ze vaak niet opmerkt.

Wat is een infostealer?

Infostealers bestaan al jaren, maar ze zijn de laatste tijd veel gevaarlijker geworden. Dat komt door wat ze stelen. Vroeger ging het vooral om wachtwoorden. Nu nemen ze ook de cookies en sessietokens mee waarmee je al bent ingelogd.

De malware komt binnen via een bijlage in een phishingmail, een nepdownload of illegale software. Eenmaal actief zoekt hij naar opgeslagen wachtwoorden, cookies, sessietokens en soms bestanden. Die stuurt hij door naar de aanvaller. Daarna verdwijnt hij weer.

Het hele proces duurt vaak maar seconden. En het valt nauwelijks op, want er gaat niets kapot. Je computer werkt gewoon door.

Wat gebeurt er met de gestolen gegevens?

De buitgemaakte gegevens worden verzameld in bestanden die stealer logs heten. Die worden verhandeld op marktplaatsen op het darkweb, via fora of via Telegram-kanalen. Andere criminelen kopen ze en gebruiken ze voor een volgende aanval.

Zo ontstaat een keten. De partij die de gegevens steelt, is vaak niet de partij die ze misbruikt.

Waarom een gestolen sessie erger is dan een gestolen wachtwoord

Veel mensen denken dat ze veilig zijn met een sterk wachtwoord en tweefactorauthenticatie. Tegen een infostealer helpt dat maar beperkt.

Als je inlogt op een dienst, onthoudt je browser dat je bent ingelogd. Dat gebeurt met een sessiecookie. Zolang die cookie geldig is, hoef je niet opnieuw je wachtwoord of je tweede stap in te vullen. Handig voor jou, maar ook voor een aanvaller.

Een infostealer steelt die cookie. Wie de cookie heeft, neemt je sessie over. Hij hoeft je wachtwoord niet te kennen en je tweefactorauthenticatie niet te omzeilen, want die stappen zijn al gezet toen jij inlogde.

Dat is het verschil met vroeger. Een gestolen wachtwoord kun je resetten. Maar een aanvaller die je actieve sessie overneemt, is op dat moment gewoon binnen, als jou.

Ze breken niet in, ze loggen in

Dit is waarom infostealers zo lastig zijn. Er is geen inbraak in de klassieke zin. Geen geforceerde toegang, geen reeks mislukte inlogpogingen. Voor de systemen ziet het eruit als een normale gebruiker die normaal inlogt.

Hoe infostealers een bedrijf binnenkomen

De besmetting begint bijna altijd bij één apparaat. En vaak is dat een apparaat waar de organisatie geen zicht op heeft.

Privéapparaten en apparaten van leveranciers

Een medewerker logt thuis op zijn eigen laptop even in op een bedrijfssysteem. Een leverancier krijgt tijdelijk toegang tot de omgeving. Dat zijn precies de apparaten die buiten het beheer van de organisatie vallen. Er staat geen bedrijfsbeveiliging op, er is geen zicht op wat er gebeurt, en toch hebben ze toegang tot bedrijfsdata.

Als op zo’n apparaat een infostealer actief is, liggen de inloggegevens en sessies van de bedrijfssystemen open.

Waarom dit lastig te beheersen is

Een organisatie kan haar eigen apparaten beveiligen. Maar een privélaptop of het systeem van een leverancier valt daarbuiten. Je ziet niet wat erop gebeurt en je kunt er geen beleid op afdwingen.

Dit is dezelfde blinde vlek als bij shadow IT: technologie met toegang tot je omgeving die niet in je overzicht staat. Wie daar meer over wil weten, leest onze blog over shadow IT en shadow AI.

Een concreet voorbeeld

Bij het Snowflake-incident in 2024 kregen aanvallers op grote schaal toegang tot klantomgevingen. Niet doordat het platform zelf gehackt werd, maar doordat inloggegevens en sessies via onbeheerde apparaten waren buitgemaakt en daarna op een criminele marktplaats waren gekocht.

Waarom je beveiliging een gestolen sessie vaak niet ziet

De meeste beveiligingstools letten op wat er verdacht uitziet. Een reeks mislukte inlogpogingen. Een aanmelding vanaf een vreemde locatie. Software die zich vreemd gedraagt.

Een overgenomen sessie geeft niets van dat alles. De aanvaller heeft een geldige cookie en logt in als een echte gebruiker. Geen mislukte pogingen, geen wachtwoord dat gekraakt moet worden. Voor je systemen ziet het eruit als gewoon gebruik.

Detectie is moeilijker dan preventie

Je kunt veel doen om besmetting te voorkomen. Maar volledig tegenhouden lukt niet, want de zwakke plek zit vaak op een apparaat dat je niet beheert. Daarom is de tweede vraag net zo belangrijk als de eerste: als iemand met een gestolen sessie binnenkomt, zou je het dan merken?

Voor veel organisaties is het antwoord nee. De tooling staat aan, maar slaat niet aan op een login die er normaal uitziet.

Weten of je het zou merken

Dat is te testen. Door een aanval na te bootsen waarbij een geldige sessie wordt gebruikt, zie je in je eigen omgeving of je detectie afgaat. Dan weet je of je beveiliging doet wat je ervan verwacht, of dat een aanvaller ongezien binnen zou zijn.

Wat je tegen infostealers kunt doen

Je kunt infostealers niet volledig buiten de deur houden, want de zwakke plek zit vaak op een apparaat dat je niet beheert. Wel kun je de schade beperken en zorgen dat je het merkt als er iets misgaat.

Begin bij het overzicht. Welke apparaten hebben toegang tot je systemen, en welke daarvan beheer je zelf niet? Privélaptops en systemen van leveranciers zijn het grootste risico.

Bij een gestolen wachtwoord reset je het wachtwoord. Maar bij een gestolen sessie helpt dat niet, want de aanvaller is al ingelogd. Zorg dat je actieve sessies kunt intrekken. Dan verliest een gestolen cookie zijn waarde.

Buitgemaakte sessies worden verhandeld op het darkweb. Met darkweb-monitoring kun je zien of inloggegevens of sessies van je organisatie te koop staan, zodat je ze kunt intrekken voordat ze worden misbruikt.

Een gestolen sessie ziet eruit als een normale login. Test daarom of je beveiliging afgaat als iemand er een gebruikt. Met autonomous pentesting bootst je zo’n aanval na in je eigen omgeving en zie je of je detectie werkt.

Hoe korter een sessie geldig is, hoe minder lang een gestolen cookie bruikbaar is. Vraag bij gevoelige acties om herauthenticatie, zodat een overgenomen sessie niet automatisch overal toegang geeft.

Klaar zijn voor infostealers

Infostealers zijn lastig omdat ze twee zwakke plekken combineren. Ze komen binnen via apparaten die je niet beheert, en ze omzeilen de beveiliging waar je op vertrouwt.

Voorkomen lukt niet volledig. Daarom telt de tweede vraag net zo zwaar als de eerste: als iemand met een gestolen sessie binnenkomt, zou je het merken? Voor veel organisaties is dat antwoord op dit moment nee.

Wil je weten of je beveiliging een sessie-overname zou opmerken? Neem contact met ons op.

“We Got Your Back”

Veelgestelde vragen over infostealers

Een infostealer is malware die gevoelige gegevens van een apparaat steelt, zoals wachtwoorden, browsercookies en sessietokens. De malware stuurt die gegevens naar een aanvaller en verdwijnt weer. Vaak merk je er niets van, omdat er niets kapotgaat en je apparaat gewoon blijft werken.
Maar beperkt. Tweefactorauthenticatie beschermt je login, maar een infostealer steelt de sessie nadat je al bent ingelogd. In die sessie is de tweede stap al gezet. Een aanvaller die de sessie overneemt, hoeft de tweefactorauthenticatie dus niet te passeren.
Dat is lastig, want een infostealer werkt onopvallend. Signalen kunnen zijn dat een account wordt gebruikt zonder dat jij inlogde, of dat inloggegevens van je organisatie opduiken op het darkweb. Vaak wordt een besmetting pas ontdekt als de gestolen gegevens al worden misbruikt.
Ransomware legt je systemen plat en vraagt losgeld. Dat is direct zichtbaar. Een infostealer doet het omgekeerde: hij werkt stil en steelt gegevens zonder iets kapot te maken. Daardoor blijft hij vaak lang onopgemerkt, terwijl de schade zich opbouwt.
Trek de sessie in, zodat de gestolen cookie zijn waarde verliest. Een wachtwoord resetten is niet genoeg, want de aanvaller is al ingelogd. Controleer daarna welke accounts en systemen bereikbaar waren en of er ongewone activiteit is geweest.